شهاب حسینی: اگر هنرمندیم صدای مردم باشیم

شهاب حسینی در نشست خبری فیلم «شین» با حضور شهاب حسینی (بازیگر و تهیه‌کننده)، میثم کزازی (کارگردان)، آتش تقی‌پور، هوشنگ توکلی، غزال نظر و سیامک اطلسی (بازیگران) و برخی دیگر از عوامل این فیلم در سالن رسانه‌های پردیس ملت برگزار شد.

گر ما هنرمندیم و ادعایمان می‌شود پس صدای مردم باشیم.


شهاب حسینی:
_ ابراز همدردی‌ میکنم با تمام داغداران وقایع اخیر و مجزا هم نمی‌کنم.
_ جشنواره فجر سقف آرزوهایم نیست
_مردم اگر صدای رسایی داشته باشند تا حرف خود را به گوش برسانند نیازی به خیابان رفتن و دادن خسارت‌های سنگین ندارند.
_اگر ما هنرمندیم و ادعایمان می‌شود پس صدای مردم باشیم.
_ مشکلات ما با هیچ دستی از خارج از کشور حل نمی‌شود.

حسینی: از صمیم قلب با داغداران وقایع اخیر همدردی می کنم

شهاب حسینی درباره انتخاب بازیگران عنوان کرد: من مطمئنم جلسه‌ای که امشب برگزار شده، بخشی از آن مربوط به شین است نه همه آن. دوست دارم مطالبی را بگویم. بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند.

امکان ندارد در هیچ گوشه‌ای از این سرزمین اتفاق تلخی رخ دهد و قلب ما به درد نیاید و رنجش را متحمل نشویم. می‌خواهم از صمیم قلب با تمام داغداران وقایع اخیر همدردی کنم؛ تفکیک هم نمی‎کنم هر واقعه تلخی که رخ داده مایه تأسف و تاثیر است اما بیش از این چه کاری از آدم برمی‌آید. من خیلی فکر کردم اما ادامه راه و زنده نگه داشتن آن عزیزان چاره ماست.

حسینی :مشکلات ما با هیچ دستی از خارج از کشور حل نمی‌شود، مشکل را در درون خودمان باید حل کنیم.

حسینی در ادامه اظهار داشت: من با فیلمسازان جوان کار می‌کنم. فجر سقف آرزوهای من نیست، کارهایی که در آن طرف انجام می‌دهم خدمتی به فرهنگ کشورمان است اگر با دنیرو حرف می‌زنیم فقط به خاطر فرهنگ ماست، کارم همین است و این را بلدم.

اعتراض من نوع خودش را دارد. در مصاحبه‌ای گفتم مردم اگر صدای رسایی داشته باشند و از تریبون برخوردار باشند نیازی نیست به خیابان بروند و با هزینه‌های سنگین فریاد بزنند، صدایی که شنیده نشود بلندتر می‌شود، اگر هنرمندیم و ادعا داریم صدای مردم باشیم و هزینه‌ها را کم کنیم،

قهر کردن راه چاره نیست. با نیامدن شما چه می‌شود، من بمیرم، دنیا آخ نمی‌گوید. مشکلات ما با هیچ دستی از خارج از کشور حل نمی‌شود، مشکل را در درون خودمان باید حل کنیم. هیچکس خارج از کشور نمی‌آید مشکلات ما را حل کند.

توکلی در ادامه اظهار کرد: چهل و یک سال از انقلاب رفت و بالا پایین را تجربه کردیم.

سه نسل عوض شده و وارد نسل چهارم می‌شویم. شاید این نسل بی‌نظیرترین هستند، چون تجربه‌ها در سلول‌های این بچه‌ها رفته.

ضرباتی که بچه‌های ما در دهه شصت خوردند، الان پس می‌دهند. درباره آقای وثوقی که آقای حسینی زحمت کشیدند از ایشان تشکر می‌کنم ولی اگر وثوقی سال ۵۸ در اینجا بود او را تکه تکه می‌کردند. تا سال ۶۲ نمی‌گذاشتیم سانسور وارد حوزه هنر شود. ما بهترین هنرمندانمان را در طی این سال‌ها از دست دادیم.

حسینی: دم از مذاکره می زنیم اما نمی توانیم حرفمان را بزنیم

وی ادامه داد: از همان موقع که مصاحبه کردم خط فکری من مشخص بوده است. ما دم از دموکراسی می‌زنیم اما نمی‌توانیم حرفمان را بزنیم این مشکل من نیست؛ مشکل جامعه است. آدم باید برای رضای خدا حرف بزند نه کس دیگر.

بازهم رویکردمان را ادامه می‎دهیم و علاقه‌ای به پاره شدن این حلقه ندارم. برای روحانی نامه‌ای مبنی بر رفع ممنوعیت بهروز وثوقی نوشتم حیف که نمی‌شود بشنویم چگونه او تجربه کرده و در این چهل سال چه سیری می‌کند که در نامه آخر از ایمان قلبی به خدا حرف می‌زند. در همه جای دنیا خدا حضور دارد مختص به ما نیست.

حسینی در ادامه بیان کرد: جشنواره فرصت بود که امیدوار بودم از آن صحبت شود.

اولویت دوم من بهروز وثوقی بود. اولویت اول من دیده شدن فیلم آشغال‌ها بود. فیلم را می‎بینند، چراکه پیام آن روشن است. فیلم در زمان خود اکران نشد و تاثیر خود را از دست داد. حرف فیلم فنا شد، درحالی‌که می‌توانست دوباره شنیده شود. من به عنوان یک هنرمند مخاطب را انتخاب نکردم که بگویم اگر مربوط به فلان قشر هستید مخاطب من نباشید.

ما که نمی‎توانیم حق بودن را از دیگران بگیریم راهمان پذیرش این عزت و ذلت بوده که دست خداست.