بنیان‌گذار فلسفه تحلیلی

برتراند راسل، زاده ۱۸ می ۱۸۷۲ و درگذشته ۲ فوریه ۱۹۷۰، فیلسوف، منطق دان، ریاضی دان، مورخ، جامعه شناس، برنده جایزه نوبل ادبیات و فعال صلح طلب انگلیسی بود که در قرن بیستم زندگی می‌کرد.

راسل در آغاز جوانی به مطالعه آثاری از «پرسی بیش شلی» روی آورد که این امر مسیر زندگی او را تغییر داد.

او سپس به کالج ترینیتی در کمبریج رفت و در ریاضیات و فلسفه تحصیل کرد. او در سال ۱۹۰۱ «پارادوکس راسل» را کشف کرد و هفت سال بعد به عضویت انجمن سلطنتی علوم بریتانیا درآمد.

راسل در طول جنگ جهانی اول به دلیل مبارزات ضد جنگ از دانشگاه اخراج و زندانی شد.

وی یکی از فیلسوفان پیشتاز قرن بیستم محسوب می‌شود و «جنبش مخالفت با آرمان گرایی» را در اوایل قرن بیستم رهبری می‌کرد.

از راسل، به همراه گوتلوب فرگه و لودویگ ویتگنشتاین، به عنوان بنیان گذاران فلسفه تحلیلی یاد می‌شود.

او در سال ۱۹۵۰ به پاس «آثار متعدد در حمایت از نوع دوستی و آزادی اندیشه»، برنده جایزه نوبل ادبیات شد.